Józef Strugarek

Urodziłem się 3 stycznia 1937 r. w Brodnicy na Pomorzu, dziś Województwo Toruńskie. Rodzicami moimi są Mikołaj i Helena z domu Gołkowska. To oni  ochrzcili mnie w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Brodnicy w tzw. Farze i dali mi na chrzcie św. imiona Józef Daniel. Jestem trzecim synem moich rodziców. W Brodnicy przeżyłem lata dziecięce, które przypadły na czas okupacji hitlerowskiej i lata chłopięce i młodzieńcze. Tutaj ukończyłem szkolę podstawową i Męskie Gimnazjum i Liceum w Brodnicy, dziś Gimnazjum i Liceum im. Filomatów Ziemi Michałowskiej w Brodnicy. Maturę zdałem w roku 1955. Z okresu szkoły podstawowej wspominam bardzo mile swoich nauczycieli, wychowawców i katechetów. Z pośród nich wspominam zatroskanego o dzieci i ich przyszłość wychowawcę ze szkoły podstawowej mgr  Mieczysława Kozika, katechetkę S. Erazmę ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP z Pleszewa oraz niezapomnianego wychowawcę w latach licealnych mg Jana Adamczaka uczącego nas matematyki, mgr Halinę Sadkowską uczącą historii i Ks. Dr Jerzego Buxakowskiego katechetę, dziś Protonotariusza Apostolskiego Diecezji Pelplińskiej.

O kapłaństwie myślałem już przy maturze, ale nie byłem jeszcze na tyle odważny, by rozpocząć bezpośrednie przygotowanie do kapłaństwa. Dlatego w roku 1956 podjąłem studia medyczne na Akademii Medycznej we Wrocławiu. Tutaj w pełni studenckiego życia, które uważam za najpiękniejszy okres życia młodego człowieka, jakim wówczas byłem, dojrzewało moje powołanie kapłańskie. Pomogli mi je odczytać dwaj wspaniali księża: mój brodnicki proboszcz ks. Karol Glamowski i ksiądz Czesław Wehrstein, którego spotkałem we Wrocławiu będąc jego parafianinem z racji zamieszkania w akademiku na Biskupinie. 3 grudnia 1958 r., będąc już na trzecim roku medycyny przerwałem studia świeckie i zgłosiłem się do Metropolitalnego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, by studiować teologię i przygotować się do przyjęcia święceń kapłańskich. Studia teologiczne i pobyt w seminarium zostały uwieńczone przyjęciem święceń kapłańskich 28 czerwca 1964 r. w kościele św. Stanisława i Doroty we Wrocławiu z rąk ówczesnego Metropolity Wrocławskiego Księdza Arcybiskupa Bolesława Kominka.

Po święceniach kapłańskich Kuria Metropolitalna Wrocławska skierowała mnie do pracy duszpasterskiej do Parafii św. Jerzego w Ziębicach. Pierwociny mojej pracy kapłańskiej trwały krótko, bo tylko dwa lata, ale był to okres doświadczeń w pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Był to czas pierwszych bezpośrednich doświadczeń próby niszczenia młodego księdza przez służby wrogie Kościołowi. Wielką pomocą w tym czasie był  dla mnie Ks. Czesław Wehrstein, który młodych wikariuszy uczył jak postępować i jak być wiernym swojemu powołaniu. Chwała mu za to. Po dwóch latach pracy w parafii Ksiądz Arcybiskup Bolesław Kominek wysyła mnie na specjalistyczne studia z prawa kanonicznego do Rzymu. Na Uniwersytecie Lateraneńskim uzyskałem Bakalaureat i Licencjat z Prawa Kanonicznego i po dwóch latach studiów ze względu na zdrowie poprosiłem o odwołanie mnie ze studiów. Nie od razu prośba moja została przyjęta. Po jej przyjęciu zostałem zamianowany w roku 1968 sekretarzem Księdza Arcybiskupa Kominka, późniejszego Kardynała Kościoła Świętego. Na tym stanowisku byłem aż do śmieci Wrocławskiego Purpurata tj. od roku 1968 do 1974. To był przepiękny okres mojego życia. Mogłem oglądać każdego dnia w osobie księdza Kardynała Bolesława Kominka autentycznego człowieka, kapłana, pasterza i wielkiego patriotę śląskiego. Za wielka łaskę uważam to, że mogłem towarzyszyć Mu w ostatnich tygodniach życia i zmagania się z cierpieniem, że mogłem zaopatrzyć Go Sakramentami Chorych na drogę do wieczności, którą poszedł zupełnie świadomie i odważnie.

W roku 1976 z woli Stolicy Apostolskiej Archidiecezję Wrocławską obejmuje dotychczasowy Biskup Białostocki Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup Henryk Gulbinowicz. W moim życiu rozpoczyna się nowy etap życia. Nowy Rządca Kościoła Wrocławskiego proponuje mi kontynuację studiów. Ja jednak proszę o prace w duszpasterstwie. Dekretem z dnia 19 lutego 1978 r. zostaję zamianowany proboszczem Parafii św. Ap. Piotra i Pawła w Oławie, gdzie pracuję do grudnia 1980 r. W tym samym roku zostaję przeniesiony do Parafii Wniebowzięcia NMP w Szczawnie Zdroju, gdzie pracuję do dziś.

W czasie pobytu w Szczawnie Zdroju przy tworzeniu Diecezji Legnickiej zostałem inkardynowany do Diecezji Legnickiej, a przy utworzeniu Diecezji Świdnickiej inkardynowano mnie do Diecezji Świdnickiej.

Następca Kardynała Bolesława Kominaka Ksiądz Kardynał Gulbinowicz odznaczył mnie:

Godnością Rokety i Mantoletu,

Wyjednał u Stolicy Apostolskiej godność Szambelana Ojca św. – prałaturę,

Biskup Tadeusz Rybak Biskup Legnicki

Zamianował mnie dziekanem Dekanatu Wałbrzych Zachód,

Włączył mnie do grona Kanoników Gremialnych Kapituły Legnickiej,

Wyjednał u Stolicy Apostolskiej godność Prałata Honorowego Ojca św.

Byłem członkiem Rady Kapłańskiej i Rady Konsulatorów Diecezji Legnickiej

Ksiądz Biskup Świdnicki Biskup Ignacy Dec mój aktualny Biskup

Włączył mnie do Grona Kapituły Katedralnej Świdnickiej jako kanonika gremialnego i zatwierdził wybór na Dziekana tejże Kapituły,

Wyjednał u Stolicy Apostolskiej Godność Protonotariusza Apostolskiego.

Jestem członkiem Rady Kapłańskiej, Rady Duszpasterskiej i Rady Konsulatorów Diecezji Świdnickiej.

Od roku 2014 jestem w stanie spoczynku czyli na kapłańskiej emeryturze.

ks. Infułat Józef Strugarek