Prawda wyzwala

Katecheza dla dzieci – Prawda wyzwala

Po tygodniowej przerwie wznawiamy akcję duszpasterską pt. „Miś czyta Pismo Święte, a ty?” Dziś już czwarta niedziela Wielkiego Postu – niedziela Laetare, półmetek. A więc czas na podsumowanie. Jak przeżyłem połowę Wielkiego Postu? Czy ten czas coś mi dał? Czy podjąłem postanowienie, czy je realizuję? Jak się czuję duchowo? Po takim rachunku sumienia dzisiejszy tekst Ewangelii prowadzi nas o krok dalej. Co dziś Chrystus ma nam do zaoferowania? Bardzo dużo! Zdrowe oczy duszy! Ewangelista Jan opowiada nam o uzdrowieniu człowieka niewidomego od urodzenia. W tym wydarzeniu (cudzie) nic nie było tak szokujące jak postawa ludzi, którzy napełnieni złem zaczynają pompować siebie i otoczenie jak balon kłamstwa i obmowy. Jezus pełen Ducha Świętego daje miłosierdzie, dobro, zaś nadęty świat, w mocy grzechu – ból, samotność. Warto zapoznać się z tekstem z pamiętnika misia Zdzisia. Pod datą 22 marca miś zapisał doświadczenie, o którym opowiedziały mu owieczki: „Jest mi dzisiaj bardzo smutno. Okłamałam moją przyjaciółkę i bardzo się tym źle czuję. Nie chcę, żeby ona źle o mnie myślała, ale trudno mi jest ją przeprosić, bo musiałbym przyznać się do kłamstwa, a to bardzo trudne. Kiedyś Pasterz wyjaśnił nam, że lepiej jest powiedzieć trudną prawdę niż drobne kłamstwa. Bo zawsze kłamstwo jest złem, a ze zła nigdy nie wynika dobro. Prawda jest dobrem, nawet jeśli jest trudna i lepiej przyznać się do czegoś złego niż żyć w kłamstwie. Wtedy zło staje się jeszcze większe. Kiedy sobie to przypomniałam, zdałam sobie sprawę, że powinnam przeprosić moją przyjaciółkę. Powiedzieć jej, dlaczego ją okłamałam. Zawsze prawda prowadzi do dobra, nawet jeśli trzeba ponieść jej konsekwencje”.

Dzisiaj owieczki, koleżanki Misia Zdzisia chcą pomóc nam wyjaśnić z Ewangelii czym jest obmowa i kłamstwo. Nasze koleżanki miały w swoich zapasach balony z karnawału i na nich zrobią eksperyment. Mazakiem na balonach napisały: na jednym – kłamstwo, na drugim – obmowa. I robimy próbę (dzieci podobne ćwiczenie zrobią w domu podczas czytania Ewangelii): kiedy zaczniemy dmuchać, na balonie pomału zaczyna widać to, co napisaliśmy (kłamstwo i obmowa). Teraz dmuchamy ile sił w piersiach! Mocniej, mocniej, mocniej… i co? W którymś momencie balon pęka. Huk jest tak głośny, że śpiący kot uciekłby na pole! Próbujemy pozbierać części balona, może je posklejamy? No, ciężko z powrotem posklejać. No właśnie. Kiedy kłamiemy albo obgadujemy naszych bliskich (kolegów, rodziców, nauczycieli), to tak jakbyśmy nadmuchiwali balon. Balon rośnie, rośnie, a gdy pęka ciężko już coś zrobić! Zostaje smutek, złość, a czasem słowem można i zabić. Gdy prawda wyjdzie na jaw możemy stracić zaufanie bliskich. Wielki Post to nic innego jak praca nad sobą. To ćwiczenie ducha, by miał on władzę nad ciałem. Dziś Jezus pyta każdego: Chcesz mieś dobre oczy? Chcesz widzieć swojego wroga, by nie cierpieć i by inni nie cierpieli? Mieć radość w sobie? To na półce znajdź Pismo Święte. Zaproś swoich bliskich – rodziców, dziadków, którzy może od tygodnia uczestniczą w parafialnych Domowych Rekolekcjach „Wypij kawę z Panem Bogiem” o godzinie dziesiątej. Na wzór rodziców/dziadków, po obiedzie usiądź, otwórz księgę Pisma Świętego i odszukaj ten fragment (J 9, 1. 6-9. 13-17. 34-38). Oczywiście gość, z którym siądziesz jest wyjątkowy i przyjęcie Go wymaga najwyższych honorów, a więc wcześniej przygotuj stół (może być biały obrus), postaw na nim najlepszą porcelanę (podejmujesz kogoś więcej niż Królową Angielską), zrób dla siebie pyszną herbatę, dla mamy kawę i na końcu umieść na środku stołu list od Boga – Pismo Święte. Zapal świece (bo to więcej niż romantyczna kolacja) i jak owieczki z dzisiejszego obrazkowego opowiadania wsłuchaj się w Słowo Boże, które ma moc zdjąć łuski z naszych oczu, byś mógł wyznać: „Wierzę, Panie!” ks. Marcin

Foto zając wielkanocny

Czas na zająca…

Kiedy człowiek dla dobra swojego i swoich bliskich nie może wyjść z domu (a nie musi), trochę dużo tego czasu. Co tu robić? Rano o 10.00 przeczytałem fragment Pisma Św., bo uczestniczę w Domowych Rekolekcjach! Jako ksiądz zachęcam do naszego foto-konkursu na „Eko Zająca”. Dziś dla dzieci ze Szkoły Podstawowej zrobiłem takie zające. Potrzebowałem na ich wykonanie godziny. Materiały, które miałem, zgromadziłem z różnych festynów i z nich wykonałem to, co jest zamieszczone na zdjęciach. Konkurs rozpoczął się 19 marca i polega na wykorzystaniu materiałów ekologicznych i recyklingowych (makulatura, butelki plastikowe, puszki itp.) do stworzenia jak największego i najpiękniejszego zająca wielkanocnego. Prace należy trwale podpisać i sfotografować. Ostateczny termin dostarczania fotografii prac: 10 kwietnia 2020 r. Wyniki konkursu zostaną ogłoszone 15 kwietnia 2020 r. Laureaci otrzymają nagrody po powrocie do szkoły. Konkurs adresowany jest nie tylko do dzieci. Wierzę, że starsi odpowiedzą za moim przykładem i pokażą dzieciom, jak można oryginalnie już dziś ustroić swoje mieszkanie. Dodatkowych informacji na temat konkursu udziela ks. Marcin Zawada, e-mail: kapelusz594@wp.pl ks. Marcin

Święty Józefie, proszę Cię pokornie…

Święty Józefie, proszę Cię pokornie…

„Święty Józefie, przez miłość Twoją do Jezusa i Maryi, prosimy Cię, abyś pod swoją szczególną opiekę przyjąć raczył wszystkich Kapłanów i wyjednał im gorliwość, czystość serca, mężną wiarę, ducha ofiary i poświęcenia. Oby gotowi byli raczej ponieść męczeństwo i śmierć, niż znieważyć świętą godność powołania swego”.

Drogi Księże INFUŁACIE!

Z okazji imienin pragniemy złożyć serdeczne życzenia: dużo zdrowia, siły w dźwiganiu dnia codziennego. Wiele szczęścia, czyli bliskości Jezusa, bo tylko On daje prawdziwe szczęście. Światła Ducha Świętego w głoszeniu Słowa Bożego, które dzięki Księdzu trafia do ludzkich serc. Niech łaskawy Bóg wynagrodzi Księdzu Infułatowi za troskę, aby nasze dusze napełniały się Bogiem i żyły dla Niego, za trud spowiedzi świętej, za Słowo Boże kierowane do nas i za wszelkie modlitwy. Tego życzą parafianie ze Szczawna-Zdroju.

Maryja kobieta naszych czasów

Maryja kobieta naszych czasów

„Święta Maryjo, Kobieto pierwszego spojrzenia, daj nam łaskę zdumiewania się. Świat skradł nam zdolność drżenia. (…) Prosimy Cię zatem, nie szczędź nam radości decydujących spotkań, które mają smak pierwszego w życiu owocu. Maryjo, Kobieto pierwszego spojrzenia, podaruj nam łaskę czułości.(…) Serdeczność, czułość, zdumienie, wzruszenie, oczarowanie i radość wspólnego przebywania – wszystkie te uczucia towarzyszyły Paniom, które przybyły dnia 8 marca 2020 roku do Klubu Integracji Społecznej w Szczawnie – Zdroju, na zaproszenie księdza proboszcza Jarosława Żmudy, aby razem świętować Dzień Kobiet. Na powitanie z ikony łagodnie „spoglądała” na nas Maryja, którą Antonio Bello nazywa – Kobietą naszych czasów, Kobietą – naszego wczoraj, dzisiaj i jutra. Słowami rozważań o Maryi, zapisanymi właśnie przez biskupa Bello, ksiądz Marcin, przywitał gości. Następnie kapłan w imieniu księdza proboszcza oraz swoim wszystkim paniom – dużym i małym, złożył piękne życzenia, wręczając jednocześnie czerwone róże. Wiosennie udekorowane stoły, smaczne domowe ciasta i pachnąca kawa, tworzyły atmosferę świętowania a ubogacił ją przygotowany program słowno- muzyczny. Piotr Kwiecień w prezentowanych piosenkach – wzruszał, Jakub Kopytko – „zanurzał” nas w pięknej poezji o kobietach a Jadzia i Teresa udowodniły, że gra na skrzypcach i klarnecie może sprawiać ogromną radość zarówno wykonawcy jak i słuchaczowi. Dzień Kobiet, to także dobry czas, aby podziękować wszystkim darczyńcom wspierającym „Zimowisko 2020 w Rabce” , bowiem „Wdzięczność może być siłą. To pierwszy krok do szczęśliwego życia”. Dwie niedzielne godziny minęły bardzo szybko, pozostało pragnienie takich spotkań, takiego wspólnego świadectwa, że razem możemy w naszej parafii zrobić wiele dobrego. A symbolem naszej wspólnotowej jedności był „słodki łańcuch”, wymyślony przez Pier Giorgio Frassatiego, patrona zbliżającego się wakacyjnego wyjazdu dzieci i młodzieży z naszej parafii w góry. Wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania naszego spotkania składamy podziękowania. Dziękujemy także za przypomnienie nam, że „Kobieta, która wie kim jest – w swoim pięknie, dzięki Bożej łasce – ma w sobie pewność, której nikt i nic jej nie zabierze. Musimy pozwolić, aby ta prawda przeniknęła do samej głębi naszych serc. Jesteśmy kochane i piękne”. KOBIETY

Dziękujemy

Dziękujemy

Wpatrując się w „Poznańską Piątkę”, patronów zimowiska, uczyliśmy się być dobrymi patriotami i katolikami. Dziękujemy Panu i Radzie Miejskiej za otwartość i życzymy Bożego błogosławieństwa w służbie naszemu miastu. Czwartego marca przedstawiciele uczestników „Zimowiska w Rabce 2020” wraz z ks. Marcinem udali się do Pana Burmistrza z podziękowaniem za finansowe wsparcie zimowiska udzielone przez Gminę Miejską Szczawno-Zdrój. Delegacja została bardzo ciepło przyjęta. Dzieci obdarowały Gospodarza Miasta pamiątkowym bałwankiem – symbolem zimy i zimowiska, w którym wzięły udział i opowiedziały o swoich wrażeniach z wyjazdu. ks. Marcin

Wielki Post – koło ratunkowe

Wielki Post – Koło ratunkowe

„Jest takie czekanie, które już jest spotkaniem. Jest taka ciemność, która już jest światłością. Jest taka cisza, w której słyszysz Niesłyszalnego”. Rozpoczynamy okres Wielkiego Postu, pochylając się nad tajemnicą MIŁOŚCI Boga do człowieka, która najmocniej objawiła się w męce Jezusa Chrystusa. To miłość bez granic, miłość niemieszcząca się w naszych kategoriach pojmowania świata. Kościół nieustannie pomaga nam w zgłębieniu tej tajemnicy MIŁOŚCI przez Wielkopostne nabożeństwa: Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali. A sam Jezus przez Kościół „rzuca nam koło ratunkowe” ,szczególnie w Wielkim Poście, dając łaskę ciągłego nawracania się, zawracania ku Bogu. Takie szczawieńskie Wielkopostne „koło ratunkowe” tworzyła młodzież na lekcji religii 26 lutego br. Ksiądz Marcin rozpoczął katechezę fragmentem z Ewangelii św. Łukasza: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju» Następnie po omówieniu przez uczniów uczynków miłosierdzia względem ciała i duszy, które pomagają nam zbliżyć się do Boga i lepiej żyć, mogliśmy przystąpić do tworzenia naszego „koła ratunkowego”. Każdy na kolorowym papierze miał odrysować swoją dłoń, wyciąć ją i wpisać na niej swoje postanowienie wielkopostne. Były zarówno: będę starał się chodzić na drogę krzyżową, będę chodził w niedzielę do kościoła, będę mówił pacierz, pomogę w domowych porządkach, ograniczę grę na komputerze, odwiedzę babcię po szkole, pomodlę się za zmarłego dziadka itd. Ksiądz Marcin wspominał, jak to mając 11 lat zachęcony przez katechetę z rodzinnego Ciśca/k Żywca, postanowił przez cały Wielki Post, nie oglądać ulubionej bajki. I choć czasami było ciężko, to jednak w swoim postanowieniu wytrwał, ciesząc się, że choć taki malutki „prezent” mógł zrobić Panu Jezusowi. Kapłan cytując papieża Franciszka mówił: „Nasza wiara wyraża się w konkretnych, codziennych uczynkach, które mają pomagać naszemu bliźniemu w potrzebach jego ciała i duszy i na podstawie których będziemy sądzeni: karmienie, nawiedzanie, pocieszanie, pouczanie” To właśnie między innymi, uczynki motywują nas na progu Wielkiego Postu do pracy nad sobą. A całe nasze życie jest ciągłą pracą nad sobą, w której mogą nas wspierać inni; rodzina, przyjaciele, katecheci. Dlatego nasze kolorowe, papierowe dłonie połączyliśmy razem tworząc koło, właśnie „koło ratunkowe” Wielkiego Postu. Pamiętajmy, że każdego dnia Chrystus prowadzi ciągłą „akcję ratunkową”, broniąc człowieka przed ostateczna katastrofą a nasze nawracanie się jest nieustannie od nowa każdego dnia TU i TERAZ. Od rana w Szczawieńskiej wspólnocie kapłani posypywali wiernym głowy popiołem. Przed nami czterdzieści dni przygotowania do ponownego przeżycia uroczystości Wielkiego Czwartku, Piątku i Wielkiej Niedzieli. W kazaniu ks. Proboszcz mówił: „każdy robi inne postanowienie: jeden rezygnuje z palenia papierosów całkowicie lub znacznie je ogranicza, drugi rezygnuje do Wielkiej Niedzieli z picia alkoholu, trzeci na czas Wielkiego Postu wyłącza telewizor, a zaoszczędzone godziny przeznacza dla rodziny. To są małe gesty, ale mają wielkie znaczenie, ponieważ praktycznie dzień po dniu przez czterdzieści dni dowodzą, że duch jest mocniejszy niż ciało. Pomyśl drogi bracie i droga siostro. Skorzystaj z „koła ratunkowego”, który daje ci Bóg. „Pamiętaj zawsze, żeby razem z jałmużną dać też słowa wiary chrześcijańskiej, natchnąć ufnością i odwagą” Bł. PG Frassati. ks. Marcin

„Zimowisko w Rabce 2020” – dzień 7

„Zimowisko w Rabce 2020” – dzień 7

„Są pożegnania, na które nigdy nie będziemy gotowi. Są słowa, które zawsze wywoływać będą morze łez i są takie osoby, na których myśl zawsze zasypie nas lawina wspomnień” Nam także po „Zimowisku w Rabce 2020 r.” pozostają wspomnienia; mądrze, radośnie, twórczo i po BOŻEMU przeżytych siedmiu dni. Niedzielne śniadanie – to uczta dla ciała ale potrzebne nam było także każdego dnia wzmocnienie ducha – dlatego Msza Święta – ostatnia w Domu Rekolekcyjnym „BETANIA” , podczas naszego wyjazdu. Ksiądz Marcin w kazaniu nawiązał do słowa „królującego” na naszym zimowisku – ODWAGA , mówiąc o odwadze bycia dobrym chrześcijaninem, dobrym Polakiem, dobrym człowiekiem. Następnie pożegnaliśmy się z księdzem dyrektorem i przesympatycznymi paniami z kuchni, pozostawiając słodkie upominki i miejmy nadzieję dobre wrażenie. Podziękowaliśmy także ministrantom za ich posługę i ruszyliśmy do Szczawna -Zdroju. Po drodze swoje zadania wykonała grupa III– planując jednodniową wycieczkę po Nowej Rudzie, zachęcając do poznania atrakcji i zabytków swojego miasta oraz grupa IV – rywalizując o tytuł „mistrza dobrego węchu” – wygrała Maja. Wysokie, ośnieżone góry z każdym kilometrem ustępowały miejsca łagodnym, iście wiosennym krajobrazom. Powrócimy w góry na wakacjach, zatem mówimy „DO ZOBACZENIA W MAŁYM CICHYM”. Za nasz wypoczynek dziękujemy przede wszystkim Panu Bogu, twórczemu księdzu Marcinowi i wychowawcom. Grupa IV

„Zimowisko w Rabce 2020” – dzień 6

„Zimowisko w Rabce 2020” – dzień 6

Szóstego dnia obudziliśmy się o 6.00 rano, szalenie wcześnie rano!. Z uśmiechem na twarzy zeszliśmy na śniadanie po którym wyruszyliśmy ponownie do Zakopanego. Przewodnik Jędrek (Andrzej) zaprowadził nas przepięknie ośnieżonym szlakiem do Sanktuarium Matki Bożej Jaworzyńskiej, Królowej Tatr na Wiktorówce, w którym odbyła się Msza Święta. Dzisiaj „królowała” podczas całego dnia litera – A – jak ASERTYWNOŚĆ – umiejętność dzięki, której ludzie otwarcie wyrażają myśli, uczucia i poglądy nie lekceważąc uczuć innych osób. Podczas mszy przewodnik zaskoczył wszystkich, bowiem pięknie przygrywał na dudach, „na góralską nutę”. Bracia dominikanie poczęstowali nas ciepłą herbatą dzięki której się ogrzaliśmy po wędrówce. Był to także dobry czas, aby z apetytem zjeść przygotowane dla nas bułki. W drodze powrotnej z sanktuarium oczywiście nie mogło zabraknąć zjeżdżania z górek oraz rzucania się śnieżkami. Oprócz zabawy trasa z Wiktorówek, to także szlak naukowo-poznawczy – z zaciekawieniem bowiem obserwowaliśmy brodaczka – porost, który potrzebuje bardzo czystego powietrza. Ten ciekawy grzyb jest gatunkiem wskaźnikowym jeśli chodzi o zanieczyszczenie powietrza dwutlenkiem siarki. Podczas zjazdu na Krupówki po drodze podziwialiśmy piękne uroki zimy w górach. Ostania szansa na zakup pamiątek, degustacja tutejszych przysmaków i pożegnaliśmy się z Zakopanem. Po pożegnalnej kolacji i kilku próbach byliśmy gotowi do zaprezentowania naszego przedstawienia – „Bądźcie odważni – nie lękajcie się świętości” – poświęconego PIĄTCE POZNAŃSKIEJ. Spektakl składał się z pięciu scen, w których młodzi ludzie zatrzymali się nad pojęciem świętości, miłością Boga i najbliższych, samotnością, sensem życia i świadectwem wiary błogosławionych z Poznania. „Aktorzy” udowodnili, że „Świętość nie jest luksusem dla nielicznych, ale obowiązkiem dla mnie i dla Ciebie” – jak pisała Matka Teresa. Oczywiście na koniec spotkania nie mogło zabraknąć dyplomów za konkursy sportowe, czysty pokój czy za najsympatyczniejszych uczestników obozu. Po zakończeniu poszliśmy do pokoi, gdzie zaczęliśmy się pakować. Wiadomo, że w zieloną noc nie może zabraknąć drobnych figli. Grupa V

“Zimowisko w Rabce 2020” – dzień 5

“Zimowisko w Rabce 2020” – dzień 5

G jak godność. Największym darem człowieka jest GODNOŚĆ. Bóg kocha i przyjmuje nas takimi jakimi jesteśmy. Po rannej pobudce i walentynkowym śniadaniu nasza duchowa uczta – Eucharystia, na której ks. Marcin w głównej myśli podał, iż bardzo ceni i podziwia św. Jana Bosko za Jego miłość i cierpliwość do młodych, szanował godność każdej młodej osoby, która stanęła na Jego drodze. Krzyż był przewodnikiem w Jego życiu, z którego czerpał miłość, bo Bóg jest Miłością. Błogosławieństwo na dzień dzisiejszy otrzymaliśmy z wyjątkowego krzyża, który był świadkiem tragicznej śmierci Poznańskiej Piątki. Atrakcją dzisiejszego dnia był seans w kinie filmu „Doktor Dolittle”. Przygotowane dzień wcześniej motylki, serca i wianki walentynkowe najmłodsze dzieci zaniosły mieszkańcom Domu Opieki w Rabce. Ich serdeczne życzenia wywołały uśmiech na twarzach starszych ludzi i opiekunów. Po powrocie czekał na nas piątkowy-postny dobry obiad. Rozegrano dalszy ciąg rozgrywek sportowych na sali sportowej przy Szkole Podstawowej nr 3 im. Adama Mickiewicza. Przy wieczornej wspólnej zabawie grupa 1 wykonała dzisiejsze zadanie – szukanie imion w balonach na czas. Zadanie wykonano perfekcyjnie. Pozostałe grupy uczestniczyły w grach, zabawach i animacjach „Wieczoru walentynkowego” Grupa 1

Czy świętość może dziś jeszcze fascynować?

Czy świętość może dziś jeszcze fascynować?

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami. Tym cytatem rozpoczęła się katecheza okolicznościowa dla klas od 6 do 8 w Szkole Podstawowej w Szczawnie- Zdroju, z okazji jutrzejszego wspomnienia św. Jana Bosko. Po fragmencie Ewangelii św. Mateusza ksiądz Marcin pytał uczniów, jakie postawy błogosławionych wymienia Jezus. W odpowiedzi uczniowie często powtarzali: postawa czystego serca, ubodzy w duchu, cisi, ci którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, wprowadzają pokój. Katecheta pytał dalej: – Jaką nagrodę otrzymają? – Ta nagroda to niebo. Odpowiedzi na kolejne pytanie: – Kto jest wzorem człowieka błogosławionego? – dzieci udzieliły chóralnie: Jezus! Po tym wprowadzeniu kapłan zaprezentował wizerunek Błogosławionej Poznańskiej Piątki. Mówił: – Oni wybrali Jezusa Pasterza. Oni chcieli Go naśladować swoim życiem i męczeńską śmiercią. Śmiercią pokazali, kto dla nich jest wzorem Błogosławionego – Następnie uczniowie otrzymali krótkie życiorysy członków Poznańskiej Piątki: Czesława Jóźwiaka, Franciszka Kęsego, Edwarda Kaźmierskiego, Jarogniewa Wojciechowskiego i Edwarda Klinika i jeden z uczniów został poproszony o ich odczytanie. Katecheta w tym miejscu przybliżył postać św. Jana Bosko, ojca duchowego Piątki, przedstawił jego krótki życiorys. Wyjaśnił też niezrozumiałe pojęcia: salezjanie, oratorium, i zaznaczył, że jutro – 31 stycznia będziemy wspominali tego wielkiego świętego, nazwanego przez św. Jana Pawła II „ojcem i wychowawcą młodzieży”. W kolejnym punkcie katechezy uczniowie otrzymali teksty piosenki „Tacy sami jak my” i po zapoznaniu się z linią melodyczną wszyscy razem zaśpiewali: „Tacy sami jak my, zakochani jak ty! Pełni życia i sił, wierni Bogu do końca”… – Zwróć uwagę na pierwszą zwrotkę – mówił ks. Marcin: „Nieważne, ile masz lat, ważne byś Bożą miał w sercu radość, jak przed laty pięciu z nich, młodych tak, którzy umieli pięknie żyć. Każdy z nich wierzył, że dobrze jest żyć, tak jak uczył Bosko. Dziś zatrzymaj chwilę tę, może ty błogosławionym będziesz”. Następnie uczniowie podzieleni na grupy przystąpili do rozwiązywania krzyżówki, czerpiąc informacje z otrzymanych życiorysów świętych oraz ze wskazanych przez katechetę stron internetowych dotyczących Poznańskiej Piątki. Grupy pracowały przez 15 minut, szukając odpowiedzi na przygotowane pytania. Po upływie kwadransa jako pierwsza najwięcej informacji do krzyżówki znalazła i podała jej rozwiązanie grupa w składzie: Ida, Hania, Florian, Igor – z klasy 6a, Z kolejnej grupy, też z klasy 6a, Wojtek powiesił dobre rozwiązanie na tablicy. Grupa Wojtka zdobyła dziś najwięcej punktów z wszystkich klas. Na koniec katecheta uzupełnił puste pola w krzyżówce, podając na tablicy już wszystkie odpowiedzi. Zajęcia zakończyły się jeszcze raz odśpiewaną piosenką i wspólnym zdjęciem. Tak minęła katecheza w przeddzień wspomnienia Świętego Jana Bosko, która przygotowała dzieci do niedzielnego wprowadzenia relikwii Poznańskiej Piątki na Mszy św. o godzinie 10:45. Relikwie będą towarzyszyć grupie 79 osób, które pojadą na zimowisko do Rabki, aby bawić się, uczyć i poznawać Pana Boga. W tym czasie Poznańska Piątka będzie czuwać, ucząc, że tylko przez normalność, jak u nich – można zostać świętym. Jutro przedstawiciele kadry zimowiska udadzą się po relikwie do Poznania, do jedynej w Polsce i na świecie parafii pw. Błogosławionej Poznańskiej Piątki. ks. Marcin